Kino we Wrocławiu (strona 3)

Stojąc na ramionach kociaków to czwarty pełnometrażowy film z kultowej serii Chłopaki z baraków oraz bezpośrednia kontynuacja filmu Trailer Park Boys: Don’t Legalize It (2014). W centrum historii znajduje się Bubbles — uwielbiany przez fanów outsider i ekscentryk, który tym razem postanawia spełnić swoje największe muzyczne marzenie. Zakłada country-folkowy zespół The Shitrockers i wraz z nieodłącznym Randym wyrusza w podróż, która z lokalnych barów zaprowadzi ich aż na europejskie sceny.

Grupa młodych ludzi znajduje tajemniczy artefakt - starożytny aztecki gwizdek nazywany "gwizdkiem śmierci". Początkowo traktują go jak dziwną ciekawostkę, nieświadomi, że kryje w sobie mroczną, a zarazem krwawą historię. Wystarczy jeden gwizd, by ożywić przerażającą klątwę: każdy, kto usłyszy ten dźwięk, wkrótce stanie twarzą w twarz ze swoją własną śmiercią. To, co początkowo wyda się niewinną zabawą, szybko przerodzi się w desperacką walkę o przetrwanie. Kolejne osoby giną w makabrycznych okolicznościach, strach i napięcie rośnie, a granica między światem żywych i umarłych staje się niemal niewidoczna. Bohaterowie muszą odkryć tajemnicę pradawnego przedmiotu, zanim będzie za późno…

Prawdziwa historia Tamary Łempickiej to wizualnie oszałamiający pełnometrażowy film dokumentalny, który śledzi życie i walkę o przetrwanie słynnej malarki poprzez jej pełne mocy dzieła sztuki. Dzięki przełomowym, nigdy wcześniej niepokazywanym filmom z domowego archiwum na taśmie 8 mm oraz nowo odkrytym aktom urodzenia i chrztu, film po raz pierwszy ujawnia jej prawdziwe imię, pochodzenie i tożsamość, zmieniając historię sztuki. Opowieść obejmuje jej drogę do międzynarodowej sławy w Paryżu lat 20., ucieczkę przed faszyzmem do Stanów Zjednoczonych w 1940 roku oraz jej współczesne odrodzenie na rynku sztuki. Ta niezwykła uchodźczyni wielokrotnie na nowo definiowała siebie w czasie dwóch wojen, ucieleśniając talent, odporność, pasję i nieustanne dążenie do artystycznej wolności pomimo okrucieństw, których doświadczyła. Ta biseksualna, żydowska artystka miała wolę, by być wielką i by być dostrzeganą w świecie, który nie zawsze chciał ją widzieć.

Film pokazujący propagandę i codzienne życie w Rosji. Pasza, nauczyciel w małym miasteczku na Uralu, pracuje w swojej dawnej szkole i filmuje życie jej uczniów jako kronikarz. Jego gabinet jest azylem dla punków, buntowników i wszystkich, którzy pragną wolności. Po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji w Ukrainie i wprowadzeniu patriotycznej polityki, szkoły zostają zmilitaryzowane. Pasza dokumentuje wojskowy dryl, deklaracje lojalności i rosnący strach. Najwięcej mówią reakcje nastolatków – ukradkowe, pełne lęku spojrzenia, czy moment pożegnania przyjaciół wcielonych do wojska. Gdy rok szkolny dobiega końca, Pasza wie, że Karabasz nie jest już jego miejscem… Hit festiwalu Sundance (Specjalna Nagroda Jury) i Millennium Docs Against Gravity, duński kandydat do Oscara®.

Ángela i Héctor to kochająca się para, która po narodzinach dziecka staje w obliczu lawiny emocji i licznych trudności. Choć oboje robią wszystko, co w ich mocy, by ocalić swój związek, codzienność wystawia ich miłość na ciężką próbę. To piękna, uniwersalna i poruszająca opowieść o tym, jak nawet najsilniejsze uczucia mogą zostać zachwiane przez zwyczajne życie oraz wyjątkowo czułe i subtelne spojrzenie na rodzicielstwo – pełne niuansów i prawdziwych emocji.

W zestawie: - Motylek (Butterfly) / reż. Florence Miailhe / Francja / 2024 / 15’; - Wiecznie zielony (Forevergreen) / reż. Nathan Engelhardt, Jeremy Spears / USA / 2025 / 13’; - Dziewczynka, która płakała perłami (The Girl Who Cried Pearls) / reż. Chris Lavis, Maciek Szczerbowski / Kanada / 2025 / 17’; - Plan emerytalny (Retirement Plan) / reż. John Kelly / Irlandia / 2024 / 7’. Ważne: W tym roku w tej kategorii nominowany jest także film „Trzy siostry” (The Three Sisters, reż. Konstantin Bronzit, Izrael/Cypr/Rosja, 2024, 14’). Jednak z uwagi na liczne kontrowersje wokół tego tytułu w ostatnim czasie, które odbiły się szerokim echem w świecie animacji, a także ze względu na fakt, że jest to produkcja rosyjska, podjęliśmy decyzję o nieuwzględnieniu go w programie. Do programu zostanie dołączona plansza ze stosowną informacją.

Zdobywca nagrody publiczności MFF w Wenecji 2025 podnoszący na duchu film z wybitną rolą Carmen Maury, ikony filmów Pedra Almodóvara. María Ángeles mieszka w słonecznym mieszkaniu w sercu Tangeru. To miejsce, które pamięta jej miłość, codzienne rytuały i całe życie zapisane w ścianach, meblach i drobnych gestach. Kiedy jest zmuszona je opuścić, nie potrafi się z tym pogodzić – bo dom to nie adres, lecz tożsamość.

W programie: - Skaza rzeźnika (Butcher’s Stain) reż. Meyer Levinson-Blount Izrael 2025 26’; - Przyjaciel Dorothy (A Friend of Dorothy) reż. Lee Knight Wielka Brytania 2025 21’; - Dramat z okresu Jane Austen (Jane Austen’s Period Drama) reż. Julia Aks, Steve Pinder USA 2024 13’; - Dwie osoby wymieniające się śliną (Two People Exchanging Saliva) reż. Natalie Musteata, Alexandre Singh Francja, USA 2024 36’; - Śpiewacy (The Singers) reż. Sam A. Davis USA 2025 18’.

Czy zastanawiałeś się kiedyś, co zrobisz z resztą niedziel swojego życia? Zapraszamy Cię do zastanowienia się nad tym naprawdę trudnym pytaniem! Skąd taki pomysł? Dowiecie się dokładnie 26 grudnia. Tego dnia polską premierę kinową będą miały „Niedziele. Film opowiada historię Ainary, siedemnastolatki, która zamiast planowanej kariery akademickiej postanawia pójść do… zakonu zamkniętego. Jej decyzja wstrząsa rodziną i zupełnie wywraca jej pozornie spokojne życie do góry nogami. Film o dojrzewaniu, rodzinie i decyzjach, które determinują nasze życie. "Niedziele" to rzadki przypadek filmu, który zdobył zarówno uznanie krytyków, jak i serca setek tysięcy widzów w hiszpańskich kinach.

Nagrodzony Oscarem reżyser Guillermo del Toro adaptuje kultową powieść Mary Shelley o Victorze Frankensteinie — genialnym, lecz aroganckim naukowcu, który powołuje do życia potwora. Efektem eksperymentu jest jednak upadek zarówno samego twórcy, jak i jego dzieła.

Kiedy zabójczo przystojny Ray (Skarsgård) zostawia nieśmiałemu Colinowi (Melling) swój numer telefonu, ten bez wahania pozwala zakuć się w miłosne kajdany. Od tej pory zjawia się na każde wezwanie najatrakcyjniejszego członka klubu bikersów. Nagła przemiana Colina to szok dla jego miłych rodziców, a dla niego samego oszałamiająca nauka jazdy na tylnym siedzeniu. Utrata kontroli i całkowite oddanie – kto by pomyślał, że to takie przyjemne? Pillion brawurowo eksploruje świat relacji BDSM, a przede wszystkim odważnie pokonuje wyboistą drogę wiodącą do seksualnego i emocjonalnego przebudzenia. Ta prowokacyjna, przezabawna i bezwstydnie romantyczna historia miłosna przekonuje też, że nie ma to jak randka w kinie. Nie opieraj się, ty też mu ulegniesz.

Tytułowy bohater, Donnie (Jake Gyllenhaal), jest nastolatkiem, uważanym za niezrównoważonego psychicznie. Pewnego dnia ujrzał dziwną postać: człowieka-królika, który wywabił go nocą z domu, przez co uratował chłopakowi życie. Podczas kolejnych "wizyt" królik wyjawia mu, że jest przybyszem z przyszłości i pragnie zapobiec pewnym zdarzeniom. W tym celu Donnie zostaje zobligowany do wykonania różnych przedziwnych, destrukcyjnych dla otoczenia zadań. Wraz z rozwojem akcji okazuje się jednak, że nakazy przybysza nie były bezpodstawne... Film porusza temat podróży w czasie, możliwości jego odwrócenia i zmiany wydarzeń oraz tajemnicy, jaką jest nasz umysł. Polska premiera filmu: 9 stycznia 2026 roku. „Donnie Darko” nigdy wcześniej nie miał w Polsce dystrybucji. Wprowadzany jest na ekrany 25 lat po premierze światowej. W kinach pokazana zostanie wersja kinowa „Donnie Darko”.

Przystojny Leo (Paco León) to uwodziciel, który żyje z dnia na dzień w małym nadmorskim miasteczku na Gran Canarii. Jego wygodne i beztroskie życie zostaje zakłócone, gdy Julia (Silvia Alonso), przyjeżdża z Bilbao z bobasem, twierdząc, że to jego córka - Alba, a następnie znika. Leo leci z maluchem do Kraju Basków, jednak próby odnalezienia Julii kończą się niepowodzeniem, aż po ośmiu latach Julia pojawia się ponownie, zdeterminowana, by odebrać Leo opiekę nad córką.

Skłócone rodzeństwo spotyka się ponownie po latach, co zmusza ich do ponownego przeanalizowania swoich trudnych relacji z emocjonalnie zdystansowanymi rodzicami. „FATHER MOTHER SISTER BROTHER" to zwycięzca ostatniego festiwalu w Wenecji i najlepszy od lat film Jima Jarmuscha, twórcy „Patersona" i „Broken Flowers". Pełen błyskotliwych obserwacji precyzyjnie skomponowany tryptyk filmowy o relacjach rodzinnych i o tym, co sprawia, że się od siebie oddalamy. Każdy z trzech rozdziałów rozgrywa się współcześnie, w innym kraju: FATHER – w północno-wschodnich Stanach Zjednoczonych, MOTHER – w Dublinie, a SISTER BROTHER – w Paryżu. Film Jarmuscha stanowi zbiór subtelnych, pełnych humoru, ale i nut melancholii portretów ludzkich charakterów.

Zima roku 1982. Niczym nie różniący się od pozostałych, pełny rutynowych obowiązków dzień w skutej lodem amerykańskiej stacji badawczej na głębokiej Antarktydzie. Spokój naukowców przerywają strzały, które słychać w oddali, a po chwili na horyzoncie pojawia się śmigłowiec z odległej norweskiej placówki. Jego załoga podąża za uciekającym przez lądolód psem, co jakiś czas próbując go trafić bronią palną lub granatem z termitem. W końcu helikopter dociera do bazy Amerykanów, jednak jego pilot i pasażer nie zaprzestają polowania na zwierzę, ponadto wydają się coraz bardziej zdesperowani i przerażeni. W wyniku nieporozumienia i przypadkowej eksplozji ładunku śmigłowiec zostaje zniszczony, a jego załoga ginie. Amerykanie traktują to jako niezrozumiały incydent, ponieważ w wyniku bariery językowej i braku łączności nie mogą wyjaśnić wydarzeń jakie się rozegrały. Postanawiają zabrać zwierzę ze sobą, dołączając je do hodowli jaka już istnieje na stacji. Pierwsze godziny po tym wydarzeniu upływają normalnie, wnet jednak jeden z naukowców słyszy skowyt dochodzący z klatek dla zwierząt i widzi, że to co wcześniej było pomagającymi im w pracy psami, stało się czymś nowym, obcym i bardziej zabójczym...

Czy zastanawialiście się, co lub kto decyduje o tym, czy dany film jest dobry lub zły? I jak to się dzieje, że film w ogóle staje się kultowy? A może za każdym razem to wcale nie widz decyduje, ale pojawia się nadzwyczajny splot wydarzeń, który determinuje opinię dla przyszłych pokoleń? Jeśli chcecie poznać mechanizm tworzenia się kultowych obrazów filmowych, kiczu lub po prostu skonfrontować się z wyrokami krytyków, zapraszamy do kina Popiół i Diament.

Znakomita komedia, będąca adaptacją sztuki „La cena de los generales”. Generał Franco zleca kwatermistrzowi Medinie (Mario Casas) przygotowanie w rekordowym tempie przyjęcia z okazji zakończenia wojny domowej, ale najznakomitsi mistrzowie kuchni - republikańscy jeńcy wojenni, siedzą za kratami. Bez nich nie ma mowy o bankiecie, więc zostają wypuszczeni na wolność na czas przygotowania fety. I choć wszystko wydaje się iść jak po maśle, w kuchni smaży się coś więcej niż tylko wykwintne menu… La cena Hiszpania 2025 106’ reż. Manuel Gómez Pereira obsada: Mario Casas, Alberto San Juan, Asier Etxeandia, Nora Hernández, Elvira Mínguez 2 Nagrody Goya 2026: najlepszy scenariusz adaptowany, najlepsze kostiumy

Miguel (David Verdaguer), architekt krajobrazu, jedzie na konferencję do Liège, gdzie jego projekt zmierzy się z pracami czołowych architektów z całego świata. W podróży towarzyszy mu Marta (Amaia Salamanca), z którą od pięciu lat dzieli życie. Ich związek przechodzi kryzys, a wspólny wyjazd ma na nowo rozpalić w nich uczucie, tymczasem fatalna pomyłka wywraca ich życie do góry nogami. Filmowa adaptacja skupiającej się na relacjach międzyludzkich powieści "Blitz", autorstwa Davida Trueby.

W zwariowanym świecie zamieszkanym przez ptasią społeczność jego mieszkańcy zamiast dumnie fruwać w chmurach – smętnie nurkują dziobami w ekranach smartfonów. Jednak pewien mały zawadiacki orzeł postanowi zmienić to raz na zawsze i spełnić swoje wielkie marzenie, aby poszybować naprawdę wysoko! Zabawna i odlotowa animacja o odwadze bycia innym, przekraczaniu własnych granic i odnalezieniu swojego prawdziwego miejsca na świecie. Skrzydlaci mieszkańcy ptasiego świata zapomnieli, jak to jest naprawdę latać w przestworzach, a pióra służą im już tylko do przewijania ekranów smartfonów i tabletów. Młody orzełek Iggy czuje jednak, że jest stworzony do czegoś więcej. Pewnego dnia poznaje Evę, z którą wspólnie trafiają na trop starej księgi przypominającej im zapomnianą historię ich gatunku. Celem obu ptaków stanie się przywrócenie dawnej sztuki latania, a pomoże im w tym Felix – wyimaginowany przyjaciel Iggy’ego, który za sprawą niezwykłych wydarzeń przeniesie się do realnego świata. Niestety nie tylko on pojawi się w rzeczywistości młodych bohaterów, ale również pewni bardzo nieproszeni goście: zombie-kurczaki. Iggy będzie musiał zdecydować czy podążać za swoimi marzeniami, a jego wybór może zmienić losy całej ptasiej cywilizacji.

„Tygrys” (Antonio de la Torre) to nurek, który wraz z siostrą, Estrellą (Bárbara Lennie) kontynuuje rodzinną tradycję. Ich ojciec zarabiał na życie, nurkując i często zabierał rodzeństwo na morskie szlaki. „Tygrys” pod wodą czuje się jak ryba. Po ziemi stąpa niepewnie. Estrella zawsze jest obok niego. Pomaga mu na łodzi i próbuje utrzymać na powierzchni w życiu codziennym. Tylko ona się o niego troszczy, choć sama marzy, by uciec ze świata, w którym ryzyko i wypadki są na porządku dziennym. Los Tigres Hiszpania 2025 109’ reż. Alberto Rodríguez obsada: Antonio de la Torre, Bárbara Lennie, Joaquín Núñez, José Miguel Manzano Bazalo “Skone”, César Vicente, Silvia Acosta, Ricardo Rocca Nagroda Goya 2026: najlepsze efekty specjalne

Przejmująca, osobista podróż do własnych korzeni, film, który choć rozgrywa się w kręgu jednej rodziny, zrywa ze zbiorowym wstydem i wyparciem. Carla Simón (Lato 1993, 17. NH; Alcarras, 22. NH) tym razem zabiera nas do hiszpańskiej Galicji, by odtworzyć pewne lato z własnej młodości. 17-letnia Marina (Llúcia Garcia) przyjeżdża do miasteczka Vigo po dokument, niezbędny, by dostała studenckie stypendium. Pozornie błahy, biurokratyczny wymóg wydobywa na jaw rodzinną tajemnicę, jest świadectwem ukrywanej przez lata prawdy, przerwaniem zmowy milczenia. Simón jest mistrzynią w portretowaniu rodziny: jej ukrytej struktury, wrażliwych miejsc, rytuałów, maskarad. Pojawienie się Mariny, brakującego ogniwa w łańcuchu wspomnień i pokoleń, aktywuje wypartą przeszłość i wewnętrzne konflikty. Kanty dramatu obyczajowego łagodzi poetycki, niesłychanie zmysłowy język Romeríi, w której spotykają się różne plany czasowe, przeszłość – dosłownie – ożywa, a w fikcję wplecione zostały materiały z prywatnego archiwum. Ten subtelny filmowy patchwork zszyty ze skrawków wspomnień to zarazem sztandar – hołd oddany ofiarom epidemii AIDS, których cierpienie wymazano z rodzinnych albumów.

James, członek Anonimowych Alkoholików, od lat uczestniczący w programie dwunastu kroków, zostaje sponsorem nowicjusza Luki. Między mężczyznami rodzi się krucha przyjaźń, oparta na wspólnych przeżyciach, opowieściach i litrach czarnej kawy. Ale gdy Luka zbliża się do piątego kroku – momentu wyznania – na jaw wychodzą niebezpieczne prawdy, zagrażające zaufaniu, od którego zależy proces zdrowienia ich obu. Sztuka w reżyserii Finna den Hertoga została zarejestrowana na żywo w londyńskim teatrze @sohoplace na West Endzie. The Fifth Step. Krok piąty to poruszająca i przewrotna opowieść o zaufaniu i cienkiej granicy między pomocą a zależnością.

Określany przez sam zespół jako ich najlepszy koncert w historii, film rozwija wizualne uniwersum POST HUMAN, łącząc kinową realizację z perspektywą fanów oraz gościnnymi występami postaci takich jak E.V.E, Selene i M8. Dzięki ujęciom z wielu kamer, zdjęciom z drona oraz materiałom nadesłanym przez fanów widz otrzymuje immersyjne, wielowymiarowe doświadczenie, które wiernie oddaje energię tamtego wieczoru. Setlista obejmuje pełne spektrum twórczości BMTH - od Sempiternal i That’s the Spirit, przez amo, aż po serię POST HUMAN. Jedna z największych rockowych formacji na świecie, nagrodzona BRIT Award i nominowana do Grammy, sprzedała ponad 6,6 miliona albumów i zgromadziła ponad 9,4 miliarda odtworzeń. L.I.V.E. in São Paulo to nie tylko zapis koncertu, ale uchwycony na ekranie moment historii muzyki.

Miejska Biblioteka Publiczna im. Tadeusza Różewicza we Wrocławiu (Filia 57 – Biblioteka Turystyczna oraz Filia 58 – Mediateka) zaprasza w dniach 19-21 marca na XIV edycję Wrocławskiego Festiwalu Podróżniczego Równoleżnik Zero.  Tegoroczny festiwal prowadzi przez Afrykę: od tematów reporterskich i politycznych, przez klimat i migracje, po pytania o to, jak opowiadać o świecie odpowiedzialnie. W programie m.in. spotkania z Wojciechem Jagielskim, Tomaszem Michniewiczem, Bartkiem Sabelą, Zbigniewem Rokitą i Filipem Skrońciem, rozmowy ze specjalistami i naukowcami, a także prelekcje podróżnicze, wydarzenia dla dzieci, spacery i pokazu filmu. Podczas XIV Równoleżnika Zero wysłuchamy prelekcji o megakościołach Afryki, wydobyciu złota w Ghanie, wyprawie badawczej do Ugandy, młodej historii Sudanu Południowego, afrofuturyzmie, relacjach międzykontynentalnych, zmianach klimatu, dezertyfikacji  Sahelu, podróżach przez różne części kontynentu, przygotowaniu do wypraw w obszary tropikalne oraz obrazie Afryki tworzonym przez reporterów. W ramach festiwalu spotkamy się na dwóch spacerach tematycznych. Ewa Pluta opowie o afrykańskich tropach w historii i architekturze Wrocławia, a Maciej Wlazło (Beard of Breslau) o mieście jako punkcie wyjazdów, przesiadek i powrotów. Najmłodsi będą mogli skorzystać z dwóch warsztatów na poziomie -1 Mediateki, a całe rodziny zapraszamy na Wieczór opowieści afrykańskich z Alią Kubicz.  Wydarzeniem specjalnym będzie pokaz filmu „Dahomej” w Dolnośląskim Centrum Filmowym poprzedzony prelekcją dr Karoliny Bieniek | 21.03, godz. 18:00 | bilety 21/25 zł Wstęp na wydarzenia jest wolny (bilety obowiązują jedynie na pokaz filmowy, zapisy na warsztaty dla dzieci). Szczegółowy program znajduje się na stronie biblioteki.