Po kampanii wrześniowej, Witold Pilecki stał się jednym z organizatorów zbrojnego polskiego podziemia, a rok później, podając się za żołnierza o innym nazwisku, celowo dał się złapać gestapo i został wywieziony do niemieckiego nazistowskiego obozu KL Auschwitz. Na terenie obozu zorganizował ruch oporu i samopomocy więźniów. Jego meldunki przekazywane Armii Krajowej, były jednymi z pierwszych informacji o ludobójstwie w obozie.
Po ucieczce z KL Auschwitz w 1943 roku, Pilecki napisał 3 obszerne raporty na temat sytuacji w obozie, które trafiły w ręce AK oraz zachodnich aliantów, ale w całości opublikowane zostały dopiero w 2005 roku.
W marcu 1948 roku Witold Pilecki został zatrzymany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa oraz oskarżony o szpiegostwo i planowanie zamachu na grupę dygnitarzy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Polityczny proces zakończył się wyrokiem śmierci, który wykonano 25 maja 1948 roku. Rotmistrza zrehabilitowano w 1990 roku.
