Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale

Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale to dzieło z muzyką Jana Stefaniego napisane do libretta Wojciecha Bogusławskiego, uważane za pierwszą polską operę narodową. Prapremiera odbyła się 1 marca 1794 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie. Historycznie był to bardzo gorący czas dla Polski. Już od 1791 roku nastroje w Warszawie gęstniały, a widmo kolejnych rozbiorów wisiało nad Rzeczpospolitą. W tej sytuacji wystawienie radosnego Cudu mniemanego... z morałem musiało wprowadzić ferment w stolicy. Historia opowiedziana przez Stefaniego i Bogusławskiego stała się dostępna dla wielu osób niezależnie od pochodzenia, majętności i upodobań. Historia ta odczytana została jako alegoria aktualnej sytuacji politycznej. Choć dawne konteksty się zatarły, jednak dzieło to stało się wzorem dla wszystkich późniejszych polskich oper. Dziś ten fundamentalny utwór, bez którego nie byłoby ani Strasznego dworu Stanisława Moniuszki ani Króla Rogera Karola Szymanowskiego, brzmi nieco inaczej i mówi co innego. Jednak historia Polski pokazuje, że dzieło Bogusławskiego i Stefaniego pozostaje niezmiennie aktualne, będąc jednocześnie wspaniałym dokumentem swojej epoki. ARTYŚCI Soliści, Chór, Zespół instrumentalny, Opracowanie muzyczne: Studenci Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Spektakl współorganizowany wraz z Akademią Muzyczną im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu.